طرفدار تئاتر یا قاعده ی بازی

کتاب طرف‌دار تئاتر یا قاعده‌ی بازی نوشته‌ی پی‌یر امه توشار یکی از متون مهم در تاریخ نقد و اندیشه‌ی تئاتر در فرانسه در نیمه‌ی سده‌ی بیستم است. توشار، که خود از منتقدان، مدیران و چهره‌های اثرگذار تئاتر ملی فرانسه بود، در این کتاب کوشیده است تا به پرسشی بنیادین پاسخ دهد: تئاتر چیست و برای چه کسانی است؟ او در پی آن است تا جایگاه تماشاگر و بازیگر را در ساختار فرهنگی و اجتماعی تئاتر بازنگری کند و نشان دهد که چگونه می‌توان میان بازی، زیبایی‌شناسی و مسئولیت اجتماعی در صحنه‌ی نمایش تعادلی تازه پدید آورد. در نگاه توشار، تئاتر نه صرفاً عرصه‌ای برای نمایش مهارت‌های فنی یا سرگرمی است و نه منحصراً میدان بیان هنری حرفه‌ای‌ها، بلکه فضایی است برای کشف جمعی، تجربه‌ی زیسته و گفتگویی میان انسان‌ها درباره‌ی هستی خود. عنوان کتاب قاعده‌ی بازی اشاره‌ای دوگانه دارد: از یک‌سو به تئاتر به‌مثابه‌ی بازی، با قوانین و آزادی‌های درونی‌اش، و از سوی دیگر به «بازی» به‌منزله‌ی استعاره‌ای از زندگی اجتماعی که در آن هر کنش، نقش و انتخاب اخلاقی معنا می‌یابد. توشار با نگاهی انسانی و شاعرانه به تئاتر می‌نگرد و در خلال تحلیل‌ها و تجربه‌هایش، از نقش آموزش، تمرین، تخیل و همکاری سخن می‌گوید. او معتقد است که تئاتر زنده، همچون زندگی، از برخورد میان آگاهی و خطر، میان قاعده و آزادی زاده می‌شود.