مقالات آتشی (مقاله ها و نقدهای ادبی منوچهر آتشی)

وزن در شعر امروز: شاید، گروهی گمان کنند که: وزن مقوله‌ی کهنه و پرتی است، یا: مسأله وزن، دیگر حل شده است و یا، بسیاری از این حکم‌های کلی و مبهم. ولی ما می‌گوییم: وزن، مقوله‌ی پرتی نیست، چون در آن بخش شعر معاصر، که شعر نیمایی باشد( و این عنوان اخیر، هنوز و هنوز، روشن ترین و رساترین تعبیر را از شعر این روزگار به دست می‌دهد)وزن نه تنها مقام خود را به عنوان یکی از شاخص‌های شعر، حفظ کرده، بلکه، در تلاش برای ابتکارها و ارائه شگردهای تازه و مؤثر در شکل شعر، خود مرکز حرکت، و هدف مشخصی به شمار آمده و نشان داده که: هنوز در یکی از روشن ترین گذرگاه‌ها و جستار برای کشف ‌های تازه‌ی زبان و شکل شعر امروز، منبع سرشار، گسترده و پایان نیافته‌ای است. مثال: هنگامی که شعرهای «تولد دیگر» فروغ فرخزاد نشر یافت، همه دریافتند که در زمینه‌ی وزن، شعرهای مورد نظر روشن‌گر و نمایش دهنده‌‌ی امکان‌های تازه‌ای است. به تعبیر دیگر، شاعر در آن شعرها، ظرفیت‌های تازه‌تری از شکل و بیان شاعرانه را کشف کرده و ارائه داده است. (از این واقعیت درمی‌گذریم که این توفیق فروغ، مبتنی بر تجربه‌هایی بود که دیگرانی پیش از او آغاز نهاده بودند، که برای نمونه، «سهراب سپهری» در کارهای پیش از حجم سبز، از این گروه بود. یا، م.آزاد، از مدتها پیش تجربه‌های پراکنده‌ای را، به میان کشانده بود، و فروغ از این جهت برجسته‌تر می‌نمود، که هم بی‌پروا و رها از وحشت مخالفت، به این افق‌‌ها و امکان‌ها دست یافت، و مهمتر این‌که کار را از مرحله تجربه، در گذراند و زبان شعری خود را بر آن راه یافته پی‌ریزی کرد...)