کتاب کوچک کارگردانان (۸): ارسن ولز

ولز یک نقال بزرگ بود... نظر فروتنانه‌ی من این است که عشاق سینما عاشق ولز هستند. کارش سرشار از خوشی است و هیجان. بچه‌ی بزرگی است که به پدرخوانده‌ها و مادرخوانده‌هایش (ما بیننده‌ها) آخرین اسباب‌بازی‌اش را نشان می دهد. شعبده‌بازی ماهر است درحال چرب‌زبانی و گول‌زدن مخاطبانش، که وقتی حقه‌اش می‌گیرد، نگاهی شگفت‌زده صورتش را می‌پوشاند. او مرد جوان جدی‌ای است که از آمریکای وحشت‌زده به دلیل ادعای فرود بیگانه‌ها به زمین پوزش می‌طلبد با این توضیح که نمی‌دانست قصه‌ها می‌توانند چنین تأثیری روی آدم‌ها داشته باشند. او هنرمندی بود که می‌خواست فیلم‌هایی بسازد که برای خودش معنا داشته باشند. و وقتی استودیوهای فیلم‌سازی هالیوود تصمیم گرفتند که تأمین مالی این بیانیه‌های شخصی را متوقف کنند، ولز بیرون رفت و خود بودجه‌ی آن‌ها را تأمین کرد و به یکی از اولین فیلم‌سازان مستقل آمریکا در زمانی که هنوز چنین مفهومی وجود نداشت بدل شد.