مقدمه‌ای بر اساطیر و آیین‌های باستانی جهان

کتاب «اساطیر و آیین های باستانی جهانی» به مقوله آفرینش اساطیر و اقسام آن می پردازد. اسطوره ها بازگوکننده چگونگی زندگی بشر، مناسک و آیین ها, تولد و مرگ و زندگی پس از مرگ انسان می باشد. در توجیه واژه اساطیر می توان گفت: «اساطیر واژه ای است تازی که از زبان عربی به زبان فارسی راه یافته است. معنی آن عبارت است از سخن های پریشان و بیهوده، افسانه های باطل، احادیث بی سامان و قصه های دروغ. اسطوره را باید نگرشی دانست که بیان تفکر و اندیشه بشر را با تخیل در هم آمیخته و به مرور زمان خود را به زندگی بشر تحمیل می کند. اسطوره ها، آیین هایی هستند که تصاویری را از ورای هزاره ها منعکس کرده و به بحث درباره جهان خدایان، آفرینش مادی و معنوی جهان و آنچه در اوست، می پردازند. آنجا که تاریخ و باستان شناسی خاموش می مانند، اسطوره ها سخن می گویند و فرهنگ آدمیان را از دور دست ها به زمان ما آورده و افکار بلند و منطق گسترده مردمان ناشناخته، ولی اندیشمند را در دسترس ما قرار می دهند. اسطوره و نگرش اسطوره‌ای که مشخصه عصر باستان است، علی رغم همه تفاوت هایش با تفکر عقلانی عصر جدید، باید به دلیل بینش عام و بنیادین، محتوای عمیق، فلسفی و اخلاقی، از خرافات و مناسک جادویی اقوام بدوی متمایز شمرده شود. بنابراین معرفی اسطوره به منزله گردش ماورای عقلی و قرار دادن آن در در مقابل عقل زبون، بیشتر بیانگر گرایش های خردستیز دوران معاصر بوده، تا ماهیت درونی خود اسطوره. تعریف آیین، چگونگی به وجود آمدن اسطوره، علل پیدایش آیین ها، اسطوره‌ها و باورهای ساکنان نواحی مختلف، آیین‌های باستانی در سرزمین‌های کهن و دوره‌های اسطوره‌ای ساکنان زمین از مباحث دیگری است که در این کتاب مورد تحلیل و بررسی قرار می گیرد. «ماه و آب»، «رمز پردازی ماه»، «اعتقاد به فتیش و پرستش توتم»، «نمادها و باورهای قوم مایا»، «باورها و نمادهای قوم تاراسک»، «خدایان ودائی هند»، «پرستش جانوران» و «آئین ها و باورهای هند باستان» برخی از سرفصل های موجود در کتاب است.