مسافرخانه، بندر، بارانداز
۲۳۵
صفحه
رقعی
قطع
شومیز
نوع جلد
مسافرخانه، بندر، بارانداز مسافرخانه، بندر، بارانداز|احمدرضا احمدی تعداد صفحه 235 نوبت چاپ سوم قطع کتاب رقعی نوع جلد شومیز احمدرضا احمدی (1319-1402) شاعر و نویسندۀ بزرگ ایرانی در دو دهۀ آخر عمرش رمان هایی نوشت که با جهانِ خاصِ شعری او مترادف می شوند. رمان هایی که در رابطۀ تنگاتنگ با نسیان، زوال، خاطره و سبکی تحمل ناپذیر هستی قرار دارند. رمانِ مسافرخانه، بندر،
فروشنده
کتابجم
بیش از ۲۰ هزار فروش موفق با رضایت ۵ ستاره
گارانتی ۳۰ روزه کیفیت کتاب
- ارسال سریع به سراسر کشور
- تضمین اصالت کتاب از ناشر معتبر
- پرداخت امن از درگاه بانکی
مشخصات کتاب
- دستهبندی
- ادبیات و داستان
- شناسه کالا
- kj-482133
- شابک
- ۹۷۸۹۶۴۳۸۰۹۲۳۲
- تعداد صفحه
- ۲۳۵
- قطع
- رقعی
- نوع جلد
- شومیز
دیدگاههای کاربران
اگر این کتاب را دوست داری
رنه کایلیه
ترجمهی دکتر نورالدین نخستین انصاری، دکتر صوفیا نقدی دورباطی، مریم راستگو
ارجمند
کارن پریپ، لون تایود، نینا هولتن
ترجمهی دکتر نوروالدین نخستین انصاری، دكتر صوفیا نقدی
ارجمند
کتابهای بیشتر از احمدرضا احمدی
مشاهدهی همه
کتابهای بیشتر از ثالث
مشاهدهی همه
توضیحات
مسافرخانه، بندر، بارانداز مسافرخانه، بندر، بارانداز|احمدرضا احمدی تعداد صفحه 235 نوبت چاپ سوم قطع کتاب رقعی نوع جلد شومیز احمدرضا احمدی (1319-1402) شاعر و نویسندۀ بزرگ ایرانی در دو دهۀ آخر عمرش رمان هایی نوشت که با جهانِ خاصِ شعری او مترادف می شوند. رمان هایی که در رابطۀ تنگاتنگ با نسیان، زوال، خاطره و سبکی تحمل ناپذیر هستی قرار دارند. رمانِ مسافرخانه، بندر، بارانداز یکی از مهم ترین رمان های او در این سبک و سیاق است که روایتی مقطع و مه آلود می سازد از روزگارِ شاعری جوان در شهری کوچک. شاعر برای کار به شهر آمده و در مسافرخانه ای مستقر است. مسافرخانه ای که آدم هایی خاص و عجیب دارد و شاعر با دختری آشنا می شود که قرار است داستان را با هم پیش برند اما... بسیاری علیه شاعر هستند از جمله صاحبِ مسافرخانه. او را خوش ندارند و او برنمی تابند پس باید کاری کرد. باید راهی بندر شد. احمدرضا احمدی داستان خود را در فصل های کوتاه تقسیم کرده و با نثر ساده و خاصش فضایی می سازد که بیانگر ذهنِ مدرن اوست نسبت به آدم ها و اشیا. این ذهن تفسیرگر نیست بلکه توصیف های قاطع و صریحی دارد و وقایع را چنان که می بیند روایت می کند. سرعت روایت بالاست و هیچ مکثی وجود ندارد. مسافرخانه، بندر، بارانداز را می توان مانیفست احمدرضا احمدی دربارۀ رهایی دانست. تکه هایی منسجم از هجومِ دیگران و تن ندادن به یأسِ روزمره شان. روایتی دربارۀ شکوهِ تنهایی.