رمان های بزرگ جهان: جزیره مرجانی

رمان جزیره مرجانی به صورت اول شخص و از زبان رالف روور پانزده ساله نوشته شده است. او یکی از سه پسری است که از کشتی در هم شکسته جان سالم به در بردند. کشتی در نزدیکی ساحال مرجانی جزیره پولینزیا غرق شده است. روایت در دو بخش است. اولین بخش در مورد پیدا کردن غذا و چیزهایی که پسرها می خورند و می آشامند و می پوشند و سرپناهشان و چگونگی کنار آمدن با منابع محدودشان است. بخش دوم رمان در مورد درگیری آن ها با دزدان دریایی، بومیان پولنزیایی و مبلغان مسیحی است. این رمان با الهام از داستان رابینسون کروزوئه نوشته شده است. در بخشی از رمان جزیره مرجانی می خوانید: کشتی شکسته سه روز و سه شب بود که کشتى ما گرفتار توفان بود و دیگر پایان کار نزدیک بود؛ مرگ چهر? کری هاش را نشان مان می داد بی بروبرگرد. کشتى در حال خرد شدن بود. اولین ضربه هاى توفان دو تا از دکل هاى ما را با خودش برده بود: موج هاى بلند وحشتناکى که در پهن? اقیانوس آرام پیش مى رفتند، سکان کشتی را تکه تکه کرده بودند و باد ما را هر کجا که می خواست مى برد. همه چیز از روى عرشه شسته و برده شده بود، غیر از یک قایق کوچک. از مسیرمان به کلى دور شده بودیم. مى دانستم که ممکن است میان تپه هاى مرجانى خطرناک گیر بیفتیم و من، رالف روور، پانزده ساله، که دیوان? دریا بودم، داشتم از ترس مى مردم. در سحرگاه روز سوم، دیده بان کشتى فوری داد زد: «خشکى! خشکى!» سعى کردم از میان باران نگاهى به دوردست بیندازم. قطرات باران مثل گلوله به صورتم می خوردند. قبلا هیچ وقت فکر نمى کردم دانه هاى باران این قدر نیرومند باشند. باد زوزه کشان و با سرعت زیاد به صورتم مى زد و وارد دهانم مى شد و راه نفسم را می بست.