صوفی و زبان
۳۲۸
صفحه
رقعی
قطع
صوفی اساساً سکوت را بر سخن ترجیح می دهد. او نه به سخن، بلکه به عشق که آکنده از جوش و خروش است، فرامی خواند و از مخاطب خود می خواهد دریچه های روح خود را به جهان معنوی بگشاید؛ زیرا بر این باور است که زبان هرگز نمی تواند آن چنان که باید خدا یا عشق را بیان کند. از این رو، در موارد بسیاری، جانبداری خود از سخن گفتن به «زبان حال» و «زبان دل» را اظهار می کند. دعوت ا
فروشنده
کتابجم
بیش از ۲۰ هزار فروش موفق با رضایت ۵ ستاره
گارانتی ۳۰ روزه کیفیت کتاب
- ارسال سریع به سراسر کشور
- تضمین اصالت کتاب از ناشر معتبر
- پرداخت امن از درگاه بانکی
مشخصات کتاب
- دستهبندی
- ادبیات و داستان
- شناسه کالا
- kj-607642
- شابک
- ۹۷۸۶۰۰۱۱۷۵۲۸۲
- تعداد صفحه
- ۳۲۸
- قطع
- رقعی
دیدگاههای کاربران
اگر این کتاب را دوست داری
رنه کایلیه
ترجمهی دکتر نورالدین نخستین انصاری، دکتر صوفیا نقدی دورباطی، مریم راستگو
ارجمند
کارن پریپ، لون تایود، نینا هولتن
ترجمهی دکتر نوروالدین نخستین انصاری، دكتر صوفیا نقدی
ارجمند
کتابهای بیشتر از سبزان
مشاهدهی همه
یوهانا بسفورد
سبزان
جان پترسیک، شری پترسیک
ترجمهی فرزانه باطنی
سبزان
استیفن هاوکینگ، لوسی هاوکینگ
ترجمهی دیگران، محمدحسین پورعباس
سبزان
چارلز داروین
ترجمهی کاوه قدیمی
سبزان
دیگران، مارک هندرسون
ترجمهی دیگران، سحر عرب زاده
سبزان
پیتر هالینز
ترجمهی فاطمه همتیان
سبزان
جرمی هاروود
ترجمهی علی شیعه علی
سبزان
کتابهای بیشتر با ترجمهی رحیم کوشش
مشاهدهی همه
فیلیپ ویلکینسون، نیل فیلیپ
ترجمهی رحیم کوشش
سبزان
توضیحات
صوفی اساساً سکوت را بر سخن ترجیح می دهد. او نه به سخن، بلکه به عشق که آکنده از جوش و خروش است، فرامی خواند و از مخاطب خود می خواهد دریچه های روح خود را به جهان معنوی بگشاید؛ زیرا بر این باور است که زبان هرگز نمی تواند آن چنان که باید خدا یا عشق را بیان کند. از این رو، در موارد بسیاری، جانبداری خود از سخن گفتن به «زبان حال» و «زبان دل» را اظهار می کند. دعوت او به سکوت، به معنی دعوت به جان، حقیقت، معنی، معشوق، مشاهدة الطاف و عنایات خداوند و به طور خلاصه، دعوت به حال و زندگی معنوی و عرفانی است. صوفی به این دلیل سکوت نمی کند که از اصول و فنون سخن گفتن ناآگاه است. سکوت، از یک نظر، با زبان حال سخن گفتن است. از این رو، حال سکوت را نباید خاموشی مطلق به شمار آوریم. او که از حرف ها درمی گذرد تا به معنا برسد، از خشنودی خود از لذتی که یافته یا حالتی که دارد، سکوت را اراده می کند؛ زیرا غالباً سکوت برای او غذا و شفاست؛ نشانة پختگی و موجب ستودگی است.