جنگی که بالاخره نجاتم داد

در کتاب «جنگی که بالاخره نجانم داد» دوباره با آدای یازده ساله همراه می‌شویم؛ پای او بالاخره درمان شده و می‌داند آنچه مادرش می‌گفت حقیقت ندارد؛ او آسیب‌دیده و ناتوان نیست. اما این را هم می‌فهمد که دختر کسی نیست. پس آدا چه کسی است؟ جنگ جهانی دوم ادامه دارد و آدا و برادرش با سرپرست قانونی‌شان سوزان در کلبه‌ای با خانم صورت اتویی- خانم تورتون- و دخترش زندگی می‌کنند. زندگی در خانه‌ی شلوغ آسان نیست. بعد سروکله‌ی روت هم پیدا می‌شود؛ یک دختر یهودی، از آلمان. یک آلمانی؟ ممکن است جاسوس باشد؟ نتایج جنگ محسوس‌تر می‌شود و فاجعه نزدیک‌تر، و زندگی در جنگ حتی از قبل پیچیده‌تر... آدا تصمیم می‌گیرد چه‌جور آدمی باشد؟ چطور به جنگیدن ادامه دهد؟ و برای نجات چه کسانی خودش را به زحمت بیندازد؟ این داستان تاریخی شاهکار، انتهای سفر آدا را برایمان بازگو می‌کند. سفرش برای خانواده، ایمان و هویتی که در کتاب «جنگی که نجاتم داد» شروع شد و نشانمان می‌دهد که آزادی واقعی فقط حق انتخاب نیست، بلکه توانایی درست انتخاب کردن است.