کتاب فرم و خلاء

کتاب کتاب فرم و خلاء نوشته‌ی روث اوزکی ترجمه‌ی   مهدیه عباس‌پور کتاب فرم و خلاء چهارمین رمان روث اوزکی نویسنده‌ی خلاق، فیلم‌ساز و کشیش ذن‌بودیست ژاپنی‌امریکایی است که پیش‌تر، از او ترجمه‌ی فارسی رمان «ا فسانه‌ی اکنون » را منتشر کرده بودیم و مورد استقبال قرار گرفت. او در آثارش به موضوعاتی مرتبط با علم، تکنولوژی، سیاست، محیط‌زیست، نژاد، مذهب، جنگ و فرهنگ عمومی جهانی می‌پردازد. اوزکی در کتاب فرم و خلاء با بهره‌گیری از زبان‌شناسی و همچنین تعالیم ذن، فضایی ایجاد می‌کند که در آن هرچیز کوچک اعم از شیء یا حیوان که در اغلب مواقع نادیده گرفته می‌شود، نقشی حیاتی می‌یابد، تاکید بر قوه‌ی بینایی برداشته می‌شود و شنوایی جایگاه خاصی پیدا می‌کند: هرچیزی به سخن در می‌آید و از خود صدایی دارد. درباره‌ی نویسنده‌ی کتاب فرم و خلاء : روث اوزکی نویسنده و فیلم‌سازی ژاپنی-آمریکایی است که سال ۱۹۵۶ در کنتیکت آمریکا متولد شد، او دختر زبان‌شناس و انسان‌شناس معروف آمریکایی «فلوید لونزبری» و زاده‌ی مادری ژاپنی به نام «ماساکو یوکویاما» است. اوزکی دوره‌ی کارشناسی‌اش را در آمریکا و در رشته‌ی «مطالعات انگلیسی و آسیایی» سپری کرد و برای تحصیلات تکمیلی روانه‌ی ژاپن شد. پس از فارغ‌التحصیلی به نیویورک رفت و به‌عنوان مدیر تولید و طراح هنری در حوزه‌ی فیلم‌سازی مشغول به کار شد. روث هم‌زمان با تحصیل و فیلمسازی، در زمینه‌ی نویسندگی هم فعالیت می‌کرد و آثار ادبی او موردتوجه مخاطبان و منتقدان قرار گرفتند، طوری که کتاب‌هایش به بیش از سی زبان دنیا ترجمه شدند. اوزکی در آثارش به دغدغه‌های اجتماعی، علمی، محیط‌زیستی، نژادی و مذهبی می‌پردازد. او چندسال در ژاپن استاددانشگاه بود و اینک استاد دانشگاهی در ماساچوست آمریکاست. خلاصه‌ای از کتاب فرم و خلاء : در قلب داستان، بنی اوه، نوجوانی سیزده‌ساله قرار دارد که پس از مرگ ناگهانی پدرش، دنیای بیرونی‌اش ترک برمی‌دارد و دنیای درونی‌اش صداهایی تازه می‌یابد: او شروع به شنیدن زمزمه‌ی اشیاء خانه می‌کند؛ زمزمه‌هایی که گاه آرامش‌بخش و گاه پریشان‌کننده‌اند. درحالی‌که مادرش از شدت اندوه به جمع‌آوری و احتکار روی می‌آورد، بنی پناهگاهی برای خود در کتابخانه‌ی محلی می‌یابد؛ جایی که در کنار گروهی از افراد عجیب‌وغریب- از جمله شاعری به نام «باتلمن» و هنرمندی اجرایی به نام «الف»- راهی برای رویارویی دوباره با واقعیت پیدا می‌کند. اما شاید درخشان‌ترین شخصیت داستان، خود کتاب باشد: راوی‌ای دانای کل که دیوار چهارم را می‌شکند، داستان را تفسیر می‌کند و پرسش‌هایی درباره‌ی ماهیت روایت و حقیقت می‌پرسد. این روایت چندصدایی، که از نگاه بنی، کتاب و حتی خود اشیاء روایت می‌شود، بستری فراهم می‌کند برای کاوش در مضامینی عمیق: سوگ و سلامت روان، مصرف‌گرایی و معنای اشیاء، و ناپایداری جهان. مرگ پدر، بنی را تا مرز روان‌پریشی می‌برد و در همان حال، احتکار مادرش به نوعی تلاش ناآگاهانه برای پر کردن خلأ بدل می‌شود.اما تدریجا، از دل همین شکست‌ها، بارقه‌های بهبودی و تاب‌آوری پدیدار می‌شود. اوزکی، الهام‌گرفته از آموزه‌های ذن و به‌ویژه سوترای قلب «شکل، پوچی است؛ پوچی، شکل است»، نشان می‌دهد که چطور همه چیز در جهان در پیوندی متقابل ساخته می‌شود و هر شیء، هرچند کوچک و پیش‌پاافتاده، داستانی در دل دارد. برشی از کتاب فرم و خلاء : اتفاق‌های عجیبی در کتابخانه‌ها می‌افتد بِنی. کتابخانه‌ی عمومی معبد رویاهاست و آدم‌ها همیشه اینجا عاشق می‌شوند. شاید باور نکنی، اما واقعیت دارد. به‌هر‌حال کتاب‌ها آثار عشق هستند. شاید جسممان را طوری نساخته باشند که از رازآلودگی تنانه لذت ببرد، اما حتی خشک‌ترین کتاب‌های چندجلدی سنگینمان هم، که در بین ما غیر عاشقانه‌ترین هستند، می‌توانند رویاهایت را بر آورده کنند. همچنین می‌توانید کتاب فرم و خلاء را از لینک‌های زیر بخوانید: