گزیده ای از کتاب “پنج نمایشنامه( هنریک ایبسن )” اثر هنریک ایبسن : در این کتاب پنج نمایشنامه ی “خانه عروسک”، “اشباح”، “رسمرس هلم”، “هدا گابلر” و “استاد معمار” قرار گرفته اند . در آغاز این کتاب می خوانیم : سخنی در باب ترجمه قصهی ترجمهی آثار ایبسن، برای من، قصهیی تلخ و دردانگیز بوده است. من این پنج اثر را بین سالهای 1351 تا 1353 در زندان ترجمه کرده بودم ـ در شرایطی که از اهمیت کار غافل بودم و نمیدانستم که زندان، با… ادامهی معرفی
ارسال به همهی ایرانبا پست پیشتاز، تحویل حدود پنجشنبه ۲۸ آبان تا سهشنبه ۳ آذر. کد رهگیری را پیامک میکنیم.
باکیفیتترین نسخه کتابنو و سالم، از خود ناشر، با قیمت پشت جلد همین امروز.
۱۴ روز فرصت مرجوعیآسیبدیده، بدچاپ یا اشتباه رسید؟ از «سفارشهای من» پس بده، پولت برمیگردد.
بزرگترین فروشگاه کتاب ایران۱۳۳٬۲۸۵ عنوان از ۲٬۰۳۲ ناشر
۱۳۳٬۲۸۵ عنوان کتاب از ۲٬۰۳۲ ناشر، قیمت و موجودی هر روز سنجیده میشود.
معرفی کتاب
گزیده ای از کتاب “پنج نمایشنامه( هنریک ایبسن )” اثر هنریک ایبسن :
در این کتاب پنج نمایشنامه ی “خانه عروسک”، “اشباح”، “رسمرس هلم”، “هدا گابلر” و “استاد معمار” قرار گرفته اند .
در آغاز این کتاب می خوانیم :
سخنی در باب ترجمه
قصهی ترجمهی آثار ایبسن، برای من، قصهیی تلخ و دردانگیز بوده است. من این پنج اثر را بین سالهای 1351 تا 1353 در زندان ترجمه کرده بودم ـ در شرایطی که از اهمیت کار غافل بودم و نمیدانستم که زندان، با آن امکانات محدود تحمیلی، جای اقدام سترگی به این اهمیت نیست و عشق و د لبستگی به این آثار، یا نبود امکانات، سر سوزنی نمیتواند ضعفهای کار را توجیه کند. ا ساس کار من، در آن اقدام جاهلانه، یک ترجمهی امریکایی بود از خانم اوا لو گالیین، که خود ادعاهای چنین و چنان در کار ترجمهی مخصوص صحنه داشت و ما هم، که پای جستارمان لنگ بود و دستمان از همهجا کوتاه، از درد بیکسی و دست بستگی، ناچار، به هر گربهیی میگفتیم خاندایی.
به هر تقدیر، من تعدادی از آثار ایبسن را از روی ترجمهی انگلیسی خانم لوگالیین ترجمه کرده بودم و خیال داشتم بعد از خلاصی از زندان آنها را به چاپ برسانم. اما سازمان امنیّت آن روزگار به داد امنیّت آثار ایبسن رسید و هنگام مرخصی از زندان، تمام این ترجمهها را، همراه تمامی کارها و دستنوشتههای دیگر، به بهانهی بررسیهای « امنیّتی» از من گرفت و در گورستان امنیّت به خاک سپرد.
گزیده ای از کتاب “پنج نمایشنامه( هنریک ایبسن )” اثر هنریک ایبسن :
داغ د لسوز چاپ این آثار و کارهای دیگر بر دل من ماند و ماند تا آن که در فاصلهی سالهای 1362 تا 1364، یعنی ده سال بعد، دوباره به صرافت این کار افتادم و با داشتن دو سه ترجمهی انگلیسی از آثار ایبسن ( ترجمههای خانم لوگالیین، آقای مایکل مایر، و آقای مک ـ فارلین ) به ترجمهی مجدّد این آثار نشستم؛ اما همچنان از اهمیت کار غافل بودم و از خطرات ترجمهی یک اثر از زبان غیراصلی ( زبان دوم ) بیخبر.
این ترجمهها نیز، به دلیل نیافتن ناشری برای چاپ، و نیز موانع مربوط به مجوّز چاپ، سالها، به همان شکل، راکد و فراموششده ماند و ماند تا آن که در سال 1374 نشر فردا داوطلب شد که آنها را چاپ و منتشر کند. من غافل هم، که آن روزها هر کارام به در بسته میخورد و سر از کنج متروک خانه درمیآورد، از سر دلسردی و وازدگی، دستنوشتهها را بدون هیچ بازبینی تحویل ناشر دادم، که از سال 1377 به بعد بهتدریج چاپ شد.
گزیده ای از کتاب “پنج نمایشنامه( هنریک ایبسن )” اثر هنریک ایبسن :
من، در آن سالهای 62 تا 64 ، در باب ترجمهی آثار ایبسن، کم و بیش، چنین میاندیشیدم که این آثار، در نهایت، مشتی مکالمه و محاوره ا ست به زبان روز که، اگر چه در بطن خود بسی رمزها و رازها پنهان کرده است، باری، خود گفتهای شخصیتها گفتهایی عادی ست همانند گفتوگوهای روزمرهی مردم، و برگراندن این گفتها، بهویژه اگر « اصل امانت» بهدقت رعایت شود و معادلهای فارسی دقیقاً برابر متون انگلیسی موجود باشد، بقیهی کارها، یعنی کشف رمزها و رازهای موجود در این گفتها، بر عهدهی خواننده است.
غافل از این حقیقت بودم که در ترجمهی همین محاورههای عادی و روزمره نیز نوع واژهها و جملههایی که مترجم برمیگزیند از اهمیت کلیدی برخوردار است. نمی ـ دانستم که انتخاب واژهها و جملهها، اگر دقیق و سنجیده، متناسب و مرتبط با اندیشهی اثر، موقعیت اجتماعی ـ تاریخی صحنهی واقعه، و رازهای نهفته در روح شخصیتها، و متناسب با روح و امکانات گفتاری زبان فارسی نباشد، نه تنها آن اندیشه را نمیرساند و به کشف آن رازها کمکی نمیکند، بل که برعکس اسباب کژفهمی میشود، و مخاطب را از درگیر شدن با ماجرای نمایش، و راه بردن به درک و دریافتی صحیح، و کشف بسیاری از رازها و رمزهای اثر باز میدارد و نهایتاً اثری غامض و پیچیده، و گاه لوس و بیمعنی، به دست میدهد؛ چندان که باعث میشود ناقدانی چون دکتر آریانپور، مثلاً، اثری چون هدا گابلر را «گنگ و مبهم» ارزیابی کنند.
گزیده ای از کتاب “پنج نمایشنامه( هنریک ایبسن )” اثر هنریک ایبسن :
مترجمی که به رموز و رازهای یک اثر ـ دست کم با دید و تحلیل خوداش ـ پی نبرده باشد یقیناً در انتخاب واژهها ( و بهخصوص کلیدواژهها ) و جملههای مناسب و درخور دچار اشتباه خواهد شد. نمیدانستم که انتخاب نادرست واژهها یا عبارات از آن نیست که مترجم در کار خود ناوارد یا کجسلیقه بوده یا به رازها و رمزهای اثر پی نبرده است، بل که، برعکس، این انتخاب نادرست، از همین وابستگی و احساس تعهد تام و تمام به متن مأخذ مایه گرفته است؛
گزیده ای از کتاب “پنج نمایشنامه( هنریک ایبسن )” اثر هنریک ایبسن :
در این کتاب پنج نمایشنامه ی “خانه عروسک”، “اشباح”، “رسمرس هلم”، “هدا گابلر” و “استاد معمار” قرار گرفته اند .
در آغاز این کتاب می خوانیم :
سخنی در باب ترجمه
قصهی ترجمهی آثار ایبسن، برای من، قصهیی تلخ و دردانگیز بوده است. من این پنج اثر را بین سالهای 1351 تا 1353 در زندان ترجمه کرده بودم ـ در شرایطی که از اهمیت کار غافل بودم و نمیدانستم که زندان، با آن امکانات محدود تحمیلی، جای اقدام سترگی به این اهمیت نیست و عشق و د لبستگی به این آثار، یا نبود امکانات، سر سوزنی نمیتواند ضعفهای کار را توجیه کند. ا ساس کار من، در آن اقدام جاهلانه، یک ترجمهی امریکایی بود از خانم اوا لو گالیین، که خود ادعاهای چنین و چنان در کار ترجمهی مخصوص صحنه داشت و ما هم، که پای جستارمان لنگ بود و دستمان از همهجا کوتاه، از درد بیکسی و دست بستگی، ناچار، به هر گربهیی میگفتیم خاندایی.
به هر تقدیر، من تعدادی از آثار ایبسن را از روی ترجمهی انگلیسی خانم لوگالیین ترجمه کرده بودم و خیال داشتم بعد از خلاصی از زندان آنها را به چاپ برسانم. اما سازمان امنیّت آن روزگار به داد امنیّت آثار ایبسن رسید و هنگام مرخصی از زندان، تمام این ترجمهها را، همراه تمامی کارها و دستنوشتههای دیگر، به بهانهی بررسیهای « امنیّتی» از من گرفت و در گورستان امنیّت به خاک سپرد.
گزیده ای از کتاب “پنج نمایشنامه( هنریک ایبسن )” اثر هنریک ایبسن :
داغ د لسوز چاپ این آثار و کارهای دیگر بر دل من ماند و ماند تا آن که در فاصلهی سالهای 1362 تا 1364، یعنی ده سال بعد، دوباره به صرافت این کار افتادم و با داشتن دو سه ترجمهی انگلیسی از آثار ایبسن ( ترجمههای خانم لوگالیین، آقای مایکل مایر، و آقای مک ـ فارلین ) به ترجمهی مجدّد این آثار نشستم؛ اما همچنان از اهمیت کار غافل بودم و از خطرات ترجمهی یک اثر از زبان غیراصلی ( زبان دوم ) بیخبر.
این ترجمهها نیز، به دلیل نیافتن ناشری برای چاپ، و نیز موانع مربوط به مجوّز چاپ، سالها، به همان شکل، راکد و فراموششده ماند و ماند تا آن که در سال 1374 نشر فردا داوطلب شد که آنها را چاپ و منتشر کند. من غافل هم، که آن روزها هر کارام به در بسته میخورد و سر از کنج متروک خانه درمیآورد، از سر دلسردی و وازدگی، دستنوشتهها را بدون هیچ بازبینی تحویل ناشر دادم، که از سال 1377 به بعد بهتدریج چاپ شد.
گزیده ای از کتاب “پنج نمایشنامه( هنریک ایبسن )” اثر هنریک ایبسن :
من، در آن سالهای 62 تا 64 ، در باب ترجمهی آثار ایبسن، کم و بیش، چنین میاندیشیدم که این آثار، در نهایت، مشتی مکالمه و محاوره ا ست به زبان روز که، اگر چه در بطن خود بسی رمزها و رازها پنهان کرده است، باری، خود گفتهای شخصیتها گفتهایی عادی ست همانند گفتوگوهای روزمرهی مردم، و برگراندن این گفتها، بهویژه اگر « اصل امانت» بهدقت رعایت شود و معادلهای فارسی دقیقاً برابر متون انگلیسی موجود باشد، بقیهی کارها، یعنی کشف رمزها و رازهای موجود در این گفتها، بر عهدهی خواننده است.
غافل از این حقیقت بودم که در ترجمهی همین محاورههای عادی و روزمره نیز نوع واژهها و جملههایی که مترجم برمیگزیند از اهمیت کلیدی برخوردار است. نمی ـ دانستم که انتخاب واژهها و جملهها، اگر دقیق و سنجیده، متناسب و مرتبط با اندیشهی اثر، موقعیت اجتماعی ـ تاریخی صحنهی واقعه، و رازهای نهفته در روح شخصیتها، و متناسب با روح و امکانات گفتاری زبان فارسی نباشد، نه تنها آن اندیشه را نمیرساند و به کشف آن رازها کمکی نمیکند، بل که برعکس اسباب کژفهمی میشود، و مخاطب را از درگیر شدن با ماجرای نمایش، و راه بردن به درک و دریافتی صحیح، و کشف بسیاری از رازها و رمزهای اثر باز میدارد و نهایتاً اثری غامض و پیچیده، و گاه لوس و بیمعنی، به دست میدهد؛ چندان که باعث میشود ناقدانی چون دکتر آریانپور، مثلاً، اثری چون هدا گابلر را «گنگ و مبهم» ارزیابی کنند.
گزیده ای از کتاب “پنج نمایشنامه( هنریک ایبسن )” اثر هنریک ایبسن :
مترجمی که به رموز و رازهای یک اثر ـ دست کم با دید و تحلیل خوداش ـ پی نبرده باشد یقیناً در انتخاب واژهها ( و بهخصوص کلیدواژهها ) و جملههای مناسب و درخور دچار اشتباه خواهد شد. نمیدانستم که انتخاب نادرست واژهها یا عبارات از آن نیست که مترجم در کار خود ناوارد یا کجسلیقه بوده یا به رازها و رمزهای اثر پی نبرده است، بل که، برعکس، این انتخاب نادرست، از همین وابستگی و احساس تعهد تام و تمام به متن مأخذ مایه گرفته است؛