هنری و کیتو

هنری و کیتو نوشته‌ی  آیریس مرداک ترجمه‌ی زهره مهرنیا «هنری و کیتو» هجدهمین رمان آیریس مرداک است که سال 1976 منتشر شده و اگر « دریا؛ دریا » از نظر ادبی مهم‌ترین رمان این فیلسوف و رمان‌نویس ایرلندی تلقی شده، «هنری و کیتو» محبوب‌ترین و پرفروش‌ترین اثرش محسوب می‌شود. منتقدان آن را در گونه‌ تریلر طبقه‌بندی کرده‌اند زیرا در کتاب شاهد جنایات خشونت‌بار و فراز و نشیب‌های متعددی هستیم و تعلیق و هیجان در آن حرف اول را می‌زند. مخاطبانی که به  داستان‌های تریلر و جنایی  علاقه‌مند هستند این کتاب را دوست خواهد داشت. خلاصه داستان: داستان مربوط به دو دوستی است هر یک زندگی متفاوتی را سپری کرده و اینک پس از گذشت سال‌ها دوری از یکدیگر، همدیگر را ملاقات می‌کنند و رویدادهایی مشترک، دوباره آن‌ها را به یکدیگر پیوند می‌زند و درگیر ماجراهایی هیجان‌انگیز می‌کند. هنری مارشالسون به آمریکا رفته و مربی یک کالج هنری شده اما حالا پس از مرگ برادرش برای ادعای وراثت به محل تولدش برگشته است. کیتو فوربس هم یک کشیش شده و در منطقه فقیر نشین لندن زندگی می‌کند.آن‌ها در یک ماجرای آدم ربایی خشونت‌آمیزی به هم مرتبط می‌شوند و….‌ نویسنده در طول داستان بر این است که خواننده را با ابعاد و زوایای پیچیده‌ی شخصیت‌های داستان آشنا کند. تعلیق در داستان یکی از ویژگی‌های مهم در این کتاب است که موجب به وجود آمدن سوالات جدید در ذهن خواننده می‌شود. درباره‌ی نویسنده: جین آیریس مرداک در خانواده‌ای انگلیسی‌ـ‌ایرلندی چشم به جهان گشود. وی به مدرسه‌ی بدمینتون در بریستول رفت و در کالج سومرویل در آکسفورد به مطالعه‌ی علوم کلاسیک و تاریخ باستان رو آورد و در فلسفه شاگرد ویتکنشتاین بود. سال‌ها در همان دانشگاه به تدریس فلسفه پرداخت و آثار اولش رساله‌های نظری بودند که در آن‌ها بیشتر از هر چیز تحت‌تاثیر نظریه‌های سارتر و اگزیستانسیالیسم بود. رمان‌نویسی را از دهه‌ی پنجاه آغاز کرد و تا پایان عمرش در سال 1999، 26 رمان نوشت که مضمون‌های اصلی‌شان مسئله‌ی خیروشر، روابط بین زن و مر، ضمیر ناخودآگاه و مسئولیت هنرمند درجامعه بودند. او یکی از بزرگ‌ترین نویسنده‌های انگلیسی‌زبان قرن بیستم بود. مرداک دوره‌ی دانش‌آموزی خود را در رشته‌ی فلسفه به مدت یک سال در کالج نیونهام در کمبریج گذراند. او در سال 1948 به آکسفورد بازگشت و به‌‌عنوان استادیار در کالج سنت‌آن به تدریس فلسفه پرداخت. وی در سال 1976 جایزه‌یC.B.E را دریافت کرد. از دیگر رمان‌های وی می‌توان به پرواز افسونگر (1955)، کاخ شنی (1957)، ناقوس (1958) و دریا؛ دریا (1978) اشاره کرد. رمان «دریا دریا» برای او جایزه‌ی بوکر را به‌ارمغان آورد. برشی از این رمان: «همه‌چیز مثل همیشه است. آدم قدرت زیادی در گرفتن اعتراف دارد.» «تو هیچ قدرتی نداری.» «اعتراف به‌نوعی سازش و تبانی تبدیل می‌شود.» «البته که همین‌طوره. فقط سعی کن ذره‌ی کوچکی از حقیقت را بر جای بگذاری.» «مردم اعتراف می‌کنند و ادامه می‌دهند. در واقع اعتراف می‌کنند که ادامه دهند!» از دیگر آثار زهره مهرنیا که توسط نشر نیماژ منتشر شده، می‌توان به ترجمه‌ی رمان‌های « دریا؛ دریا » نوشته‌ی آیریس مرداک و « چقدر دیر بود، چقدر دیر » نوشته‌ی جیمز کلمن  اشاره کرد.