روی ایوان طلایی

گذشته از تأثیر و تأثرات ناشی از نسبت خویشاوندی تاتیانا تولستایا با نویسندۀ شهیر روس، تحصیلات او در رشتۀ علم لغت در دانشگاه لنینگراد و فعالیت‌های روشنفکری‌اش در اواخر دوران شوروی و بیش از هرچیز، نابینایی موقت او بر اثر ابتلا به بیماری بود که زمینه‌ای فراهم آورد تا به نوشتن و خلاقیت ادبی رو بیاورد. در دهه هشتاد از روسیه خارج شد و حین تدریس ادبیات در دانشگاه پرینستن به انتشار داستان‌های کوتاه و رمان‌های خود پرداخت. آثار تاتیانا را برخلاف سایۀ سنگین عموی پدرش، تلفیقی از سبک آثار ناباکف و بولگاکف دانسته‌اند. شیوۀ روایت او در آثارش بدین نحو است که نخست در نهایت سادگی به سراغ قصه‌های کودکان یا افسانه‌ها می‌رود و پس از آن گام‌به‌گام داستان را به نهایت پیچیدگی و ظرافت سوق می‌دهد. تاتیانا تولستایا در 2020 به‌خاطر فعالیت پیوسته و درخشان در حوزۀ ادبیات خلاقه، نویسندۀ سال شناخته شد.