پرش به محتوای صفحه

انتخاب آدرس

آدرس‌هات توی حسابت میمونه و تاریخ تحویل و هزینه‌ی ارسال از روی همون حساب میشه. اول وارد شو.

ورود / ثبت‌نام

دسته‌بندی‌ها

کتاب تاریخ پانصد ساله خوزستان اثر احمد کسروی از نشر نگاه چاپ 1402

تاریخ پانصد ساله خوزستان

نویسنده: احمد کسروی

موجود از ۲ ناشر

هنوز کسی امتیاز نداده، اولین نفر باش
نوع جلد
گالینگور
سال انتشار
۱۴۰۲
تعداد صفحه
۲۵۶
همه‌ی مشخصات

کتاب تاریخ پانصدسالۀ خوزستان نوشتۀ احمد کسروی گزیده‌ای از متن کتاب مشعشعیان ۱- هفتاد سال استقلال سید محمد مشعشع و آغاز کار او از آغاز کار سید محمد آگاهی مفصلی که در دست هست شرحی است که یکی از مؤلفان عراق عرب در کتاب خود به نام «التاریخ‏ الغیاثی» نوشته بوده و «سید علی مشعشعی» [1] در کتاب خود همۀ آن شرح را آورده. قاضی نورالله نیز در «مجالس‏المؤمنین» خلاصۀ آن را به فارسی ترجمه کرد. به نوشتۀ «مؤلف عراقی» سید محمد وقتی به… ادامه‌ی معرفی

دسته: تاریخ

  • ارسال به همه‌ی ایرانبا پست پیشتاز، تحویل حدود یکشنبه ۱ آذر تا پنجشنبه ۵ آذر. کد رهگیری را پیامک میکنیم.
  • باکیفیت‌ترین نسخه کتابنو و سالم، از خود ناشر، با قیمت پشت جلد همین امروز.
  • ۱۴ روز فرصت مرجوعیآسیب‌دیده، بدچاپ یا اشتباه رسید؟ از «سفارش‌های من» پس بده، پولت برمیگردد.
  • بزرگترین فروشگاه کتاب ایران۱۳۶٬۸۸۴ عنوان از ۲٬۱۲۸ ناشر
    ۱۳۶٬۸۸۴ عنوان کتاب از ۲٬۱۲۸ ناشر، قیمت و موجودی هر روز سنجیده میشود.

معرفی کتاب

کتاب تاریخ پانصدسالۀ خوزستان نوشتۀ احمد کسروی گزیده‌ای از متن کتاب مشعشعیان ۱- هفتاد سال استقلال سید محمد مشعشع و آغاز کار او از آغاز کار سید محمد آگاهی مفصلی که در دست هست شرحی است که یکی از مؤلفان عراق عرب در کتاب خود به نام «التاریخ‏ الغیاثی» نوشته بوده و «سید علی مشعشعی» [1] در کتاب خود همۀ آن شرح را آورده. قاضی نورالله نیز در «مجالس‏المؤمنین» خلاصۀ آن را به فارسی ترجمه کرد. به نوشتۀ «مؤلف عراقی» سید محمد وقتی به هفده‏سالگی رسید از پدر خود «سید فلاح» دستور گرفت که از «واسط»، که زادگاه و نشیمن او بوده، به «حلـه» رفته و در مدرسۀ «شیخ احمد بن فهد» به درس پردازد. در آن زمان مذهب شیعه رواج بسیار گرفته و روزبه‏روز به رونق می‏افزود و شیخ از علمای معروف شیعه بود که در حله مدرسه داشت و شاگردان بسیاری بر سر درس او که حاضر می‏شدند [2] . سید محمد سال‏ها در مدرسۀ شیخ احمد می‏زیست و برخی نوشته‏اند که شیخ مادر او را به زنی داشت [3] . در این میان گاهی سید محمد بـر زبان می‏رانده که «من مهدی موعودم و ظهور خواهم کرد.» این سخنان چون به گوش شیخ احمد رسید بر سید محمد برآشفت و او را نکوهش کرد، ولی سید محمد دنبال کار خود را داشت و در مسجد آدینۀ کوفه یک سال به اعتکاف نشسته و همیشه گریه می‏نمود و چون از علت آن گریه می‏پرسیدند می‏گفت: «بر آن کسانی می‏گریم که به‏دست من کشته خواهند شد.» سپس سید محمد به واسط برگشته و در آنجا نیز گاهی سخن از مهدی‏گری رانده و به خویشان و کسان خود وعده می‏داد که ظهور کرده و سراسر گیتی را خواهم گشاد و شهرها و کشورها را به کسان خود تقسیم می‏کرد. چون این سخن‏ها دوباره به گوش شیخ احمد رسید حکم به کفر سید نموده و به یکی از امرای واسط نوشت که او را بکشد. آن امیر سید محمد را دستگیر کرده و خواست او را بکشد. سید قرآن درآورده و سوگند یاد کرد که من سید سنی صوفی‏ام و ازاین‏جهت است که شیعیان با من دشمنی می‏ورزند و با این سوگند دروغ جان خود را آزاد ساخت. پس‏از آن سید محمد در واسط نمانده و در سال ۸۴۰ به جایی که «کسید» نام داشت، از نزدیکی‏های واسط، رفته و میانۀ اعراب نشیمن گزید و در آنجا دعوی مهدی‏گری آشکار ساخت و کارهای شگفتی می‏نمود. ازجمله آنکه ذکری مشتمل به نام علی ساخته و به پیروان خود یاد می‏داد که چون چند بار می‏خواندند حالی پیدا می‏کردند که درون آتش رفته و گزند از آتش نمی‏دیدند [4] و دستۀ شمشیر را به زمین تکیه داده، شکم خود را به روی او می‏انداختند و شمشیر به شکم آنان فرو‏نمی‏رفت. این شگفت‏کاری‏ها مایۀ کار او بود و عشایر بسیاری به او بگرویدند. در آن نزدیکی‏ها سه شاخه از دجله به نام‏های «ثبق» و «نازور» و «غاضری» جدا کرده بودند که عشایری در کنار آنها زندگی داشتند. همۀ این عشایر پیروی سید مهدی را پذیرفتند و او به پشتیبانی ایشان بنیاد کار خود را گذاشت. خود مشعشع در گفتاری که در «کلام‏المهدی» آورده شده دربارۀ آغاز کار خود و گزندهایی که دیده چنین می‏گوید: «کیست که آزمایش خدا را بیش از این سید دیده باشد؟ پانزده سال گذشت که مردم او را نفرین فرستاده، دشنام می‏دادند و فرمان کشتن او را می‏دادند و او از شهری به شهری می‏گریخت. زمینی نماند که گنجایش او کند و ناگزیر به کوهستان بگریخت. کوهستانیان نیز همگی پی کشتن او شدند و رهایی از دست ایشان نیافت، مگر پس‏از نومیدی. سپس به عراق بازگشت و در آنجا هم مغول [5] جست‏وجوی او می‏کردند و هرآن‏کس‏که دوست بود دشمن گردید و جایی که او را پناه دهد نماند و زمین بر او تنگ گردید. و از دست دشمنان آن کشید که به شمار نیاید.» از این گفته پیدا است که سید محمد به کوهستان گریخته و زمانی نیز در آنجا به دعوت و فریب مردم پرداخته و ناگزیر مقصود کوه‏های لرستان است که به واسط و آن نواحی نزدیک است. باید گفت که داستان آغاز کار او بسیار درازتر از آن بوده که مؤلف عراقی یاد می‏کند و از هنگامی که او دعوی مهدی‏گری آغاز کرده تا زمانی که میانۀ عشایر ثبق و نازور و غاضریه رفته و آنان را به‏سوی خود کشیده پانزده سال بیشتر کشیده است. به گفته‏های مؤلف عراقی برگردیم. می‏گوید سید محمد در سال ۸۴۴ با عشایر پیروان خود آهنگ «جصان»، که روستایی در آن نزدیکی بود، کرده و بر دیهی «شوقه» نام فرود آمد. حاکم جصان با سپاه و سوارگان بر سر او آمده و جنگ سختی کرد. پیروان سید محمد شکست یافته و یکسره راه ثبق و نازور را پیش گرفتند و پروای پیشوای خود نکردند. سید از این حادثه به حیرت افتاده و سخت غمگین گردید و ناگزیر پیروان نوینی، که از آن سرزمین به او گرویده بودند، گرد آورده و بر سر شوقه راند و بر آنجا دست یافته، از کشتار و تاراج و ویرانی دریغ ننمود و زنان و کودکان را اسیر ساخت (همان سال ۸۴۴). سپس سید محمد پس‏از دیری باز به ثبق و نازور نزد پیروان دیرین بازگشت

این کتاب از ۲ ناشر

هر چاپ قیمت و مشخصات خودش رو داره؛ هر کدوم رو خواستی به سبد بزن.

  • باهمبی مترجم · تاریخ پانصدساله خوزستانوزیری · ۲۷۹ صفحه · سلفون · چاپ 1402 · شابک 9786226999090
    ۴۲۰٬۰۰۰۳۳۶٬۰۰۰ تومان۲۰٪
  • نگاهبی مترجموزیری · ۲۵۶ صفحه · گالینگور · چاپ 1402 · شابک 9786222674809
    ۷۵۰٬۰۰۰۶۰۰٬۰۰۰ تومان۲۰٪

امتیاز تو به این کتاب

تاریخ پانصد ساله خوزستان

امتیازت

اول یه ستاره بزن.

اولین نفری باش که میگه این کتاب چطور بود.

کتاب‌های بیشتر از احمد کسروی

مشاهده‌ی همههمه

درباره‌ی کتاب تاریخ پانصد ساله خوزستان

کتاب تاریخ پانصدسالۀ خوزستان نوشتۀ احمد کسروی گزیده‌ای از متن کتاب مشعشعیان ۱- هفتاد سال استقلال سید محمد مشعشع و آغاز کار او از آغاز کار سید محمد آگاهی مفصلی که در دست هست شرحی است که یکی از مؤلفان عراق عرب در کتاب خود به نام «التاریخ‏ الغیاثی» نوشته بوده و «سید علی مشعشعی» [1] در کتاب خود همۀ آن شرح را آورده. قاضی نورالله نیز در «مجالس‏المؤمنین» خلاصۀ آن را به فارسی ترجمه کرد. به نوشتۀ «مؤلف عراقی» سید محمد وقتی به هفده‏سالگی رسید از پدر خود «سید فلاح» دستور گرفت که از «واسط»، که زادگاه و نشیمن او بوده، به «حلـه» رفته و در مدرسۀ «شیخ احمد بن فهد» به درس پردازد. در آن زمان مذهب شیعه رواج بسیار گرفته و روزبه‏روز به رونق می‏افزود و شیخ از علمای معروف شیعه بود که در حله مدرسه داشت و شاگردان بسیاری بر سر درس او که حاضر می‏شدند [2] . سید محمد سال‏ها در مدرسۀ شیخ احمد می‏زیست و برخی نوشته‏اند که شیخ مادر او را به زنی داشت [3] . در این میان گاهی سید محمد بـر زبان می‏رانده که «من مهدی موعودم و ظهور خواهم کرد.» این سخنان چون به گوش شیخ احمد رسید بر سید محمد برآشفت و او را نکوهش کرد، ولی سید محمد دنبال کار خود را داشت و در مسجد آدینۀ کوفه یک سال به اعتکاف نشسته و همیشه گریه می‏نمود و چون از علت آن گریه می‏پرسیدند می‏گفت: «بر آن کسانی می‏گریم که به‏دست من کشته خواهند شد.» سپس سید محمد به واسط برگشته و در آنجا نیز گاهی سخن از مهدی‏گری رانده و به خویشان و کسان خود وعده می‏داد که ظهور کرده و سراسر گیتی را خواهم گشاد و شهرها و کشورها را به کسان خود تقسیم می‏کرد. چون این سخن‏ها دوباره به گوش شیخ احمد رسید حکم به کفر سید نموده و به یکی از امرای واسط نوشت که او را بکشد. آن امیر سید محمد را دستگیر کرده و خواست او را بکشد. سید قرآن درآورده و سوگند یاد کرد که من سید سنی صوفی‏ام و ازاین‏جهت است که شیعیان با من دشمنی می‏ورزند و با این سوگند دروغ جان خود را آزاد ساخت. پس‏از آن سید محمد در واسط نمانده و در سال ۸۴۰ به جایی که «کسید» نام داشت، از نزدیکی‏های واسط، رفته و میانۀ اعراب نشیمن گزید و در آنجا دعوی مهدی‏گری آشکار ساخت و کارهای شگفتی می‏نمود. ازجمله آنکه ذکری مشتمل به نام علی ساخته و به پیروان خود یاد می‏داد که چون چند بار می‏خواندند حالی پیدا می‏کردند که درون آتش رفته و گزند از آتش نمی‏دیدند [4] و دستۀ شمشیر را به زمین تکیه داده، شکم خود را به روی او می‏انداختند و شمشیر به شکم آنان فرو‏نمی‏رفت. این شگفت‏کاری‏ها مایۀ کار او بود و عشایر بسیاری به او بگرویدند. در آن نزدیکی‏ها سه شاخه از دجله به نام‏های «ثبق» و «نازور» و «غاضری» جدا کرده بودند که عشایری در کنار آنها زندگی داشتند. همۀ این عشایر پیروی سید مهدی را پذیرفتند و او به پشتیبانی ایشان بنیاد کار خود را گذاشت. خود مشعشع در گفتاری که در «کلام‏المهدی» آورده شده دربارۀ آغاز کار خود و گزندهایی که دیده چنین می‏گوید: «کیست که آزمایش خدا را بیش از این سید دیده باشد؟ پانزده سال گذشت که مردم او را نفرین فرستاده، دشنام می‏دادند و فرمان کشتن او را می‏دادند و او از شهری به شهری می‏گریخت. زمینی نماند که گنجایش او کند و ناگزیر به کوهستان بگریخت. کوهستانیان نیز همگی پی کشتن او شدند و رهایی از دست ایشان نیافت، مگر پس‏از نومیدی. سپس به عراق بازگشت و در آنجا هم مغول [5] جست‏وجوی او می‏کردند و هرآن‏کس‏که دوست بود دشمن گردید و جایی که او را پناه دهد نماند و زمین بر او تنگ گردید. و از دست دشمنان آن کشید که به شمار نیاید.» از این گفته پیدا است که سید محمد به کوهستان گریخته و زمانی نیز در آنجا به دعوت و فریب مردم پرداخته و ناگزیر مقصود کوه‏های لرستان است که به واسط و آن نواحی نزدیک است. باید گفت که داستان آغاز کار او بسیار درازتر از آن بوده که مؤلف عراقی یاد می‏کند و از هنگامی که او دعوی مهدی‏گری آغاز کرده تا زمانی که میانۀ عشایر ثبق و نازور و غاضریه رفته و آنان را به‏سوی خود کشیده پانزده سال بیشتر کشیده است. به گفته‏های مؤلف عراقی برگردیم. می‏گوید سید محمد در سال ۸۴۴ با عشایر پیروان خود آهنگ «جصان»، که روستایی در آن نزدیکی بود، کرده و بر دیهی «شوقه» نام فرود آمد. حاکم جصان با سپاه و سوارگان بر سر او آمده و جنگ سختی کرد. پیروان سید محمد شکست یافته و یکسره راه ثبق و نازور را پیش گرفتند و پروای پیشوای خود نکردند. سید از این حادثه به حیرت افتاده و سخت غمگین گردید و ناگزیر پیروان نوینی، که از آن سرزمین به او گرویده بودند، گرد آورده و بر سر شوقه راند و بر آنجا دست یافته، از کشتار و تاراج و ویرانی دریغ ننمود و زنان و کودکان را اسیر ساخت (همان سال ۸۴۴). سپس سید محمد پس‏از دیری باز به ثبق و نازور نزد پیروان دیرین بازگشت