کتاب پایان میانگین نوشته تاد رز

کتاب پایان میانگین ، نوشتۀ تاد رز و ترجمۀ مریم جعفری توسط نشر هورمزد به چاپ رسیده است. کتابی که اثبات می­کند که تصور ما از مفهوم انسان متوسط یک واقعیت ریاضی نیست. آیا شما خودتان را بالاتر از حد متوسط می­دانید یا پایین­تر؟ آیا دوست، فرزند یا همسر شما درون­گراست یا برون­گرا؟ درست­کارید یا فریب­کار؟ درآمدتان چطور؟ بالاتر از حقوق متوسط است یا پایین­تر؟ شما چه پاسخی برای این نوع سوال‌ها دارید؟ از چه معیاری برای پاسخگویی استفاده می‌کنید؟ به­ احتمال قوی شما هم از معیارهای سنتی مثل میانگین یا رتبه­ بندی استفاده می­کنید؛ اما آیا واقعاً به این معیارها برای مقایسه اطمینان دارید یا چون همه از آن­ها استفاده می­کنند، شما هم آن­ها­ را به کار می­برید؟ میانگین؛ یک معیار تک بعدی بیش از یک قرن است که به ما قبولانده­ اند بهترین راه برای مقایسه و ارزیابی افراد و پیشبرد فعالیت­ها و ادارۀ امور جامعه استفاده از همین معیارهاست. معیارهایی تک ­بعدی که تمرکز اصلی­شان بر میانگین و میزان انحراف از آن است. تمام نهادهای اجتماعی ما براساس محوری به نام میانگین ساخته شده‌اند. دانشگاه­ها برای دانشجوی متوسط و سیستم مراقبت­های بهداشتی برای بیمار متوسط طراحی شده‌­اند. کارفرمایان به دنبال کارکنان متوسط هستند. دولت­ها برنامه­‌ها و فعالیت­های خود برای ارائۀ خدمات به فرد متوسط طراحی می­کنند. اما، سال­ها بعد از پذیرش این الگو، بروز اتفاقات و حوداث ناشی از آن و تحقیقات و آزمایشات متعدد و بررسی اعداد و ارقام و آمارهای برآمده از آن­ها یک واقعیت شگفت‌­انگیز آشکار شده است. هیچ­کس در حد متوسط نیست. همه‌ی این آزمایشات به طرز واضحی موضوعی را مطرح کرده‌اند که پایانی بر باورهای ما بود. چیزی به نام استعداد، هوش، دانشجو یا کارمند متوسط وجود ندارد. این بدان معناست که جامعۀ ما که حول محور میانگین (حد متوسط) طراحی شده و خدمت به همۀ مردم را هدف گرفته است. درواقع در خدمت هیچ­کس نیست. همۀ ما می­دانیم که متفاوت هستیم. ما کمی قدبلندتر یا کوتاه­تر از حد متوسط (میانگین) هستیم. درآمدمان کمی بیشتر یا کمتر از حقوق متوسط است، گاهی درون­گرا و گاهی برون­گراییم. اما از کودکی قربانی متوسط­‌گرایی بوده‌­ایم. تاد رز با اتکا بر اطلاعات و داده­‌های دقیق نشان می­دهد که: اگر میانگین­ ها کنار گذاشته شود. به استعدادهای فردی اجازۀ ظهور داده شود. به جهان بهتری گام می­گذاریم. جهانی که گرفتار معیارهای تک ­بعدی مبتنی بر میانگین نیست. جهانی که به­ طرز شگفت ­انگیزی عادلانه و اطمینان ­بخش است. پایان میانگین پایان درک تک بعدی انسان است تاد رز در کتاب پایان میانگین اثبات می­کند که تصور ما از مفهوم انسان متوسط یک واقعیت ریاضی نیست بلکه نوعی ابداع انسانی است. ابداعی که یک ­و نیم قرن پیش توسط دو دانشمند اروپایی برای حل مشکلات اجتماعی زمان خودشان ساخته شد. که اتفاقاً بسیاری از چالش­های آن زمان را حل و عصر صنعتی را آسان­تر کرد و به آن شکل داد. «اما ما دیگر در عصر صنعتی زندگی نمی­کنیم. امروزه ما با مشکلات بسیار متفاوتی مواجهیم و علوم و ریاضیات ما بسیار بهتر از چیزی است که در قرن نوزدهم بود.» تاد رز با اتکا به علم، تاریح، واقعیت­ های جدید و تجربه­ های شخصی معیارهای سنتی مقایسۀ افراد را به چالش می­کشد. او نشان می­دهد که هیچ­کدام از آن­ها برای اندازه‌­گیری استعداد و توانایی افراد درست نیستند. تاد رز در این کتاب پیشگامانه اشکالات استفاده از میانگین­ ها برای ارزیابی افراد را توضیح می­دهد. همینطور جایگزین ­های قدرتمندی برای شناسایی خصوصیات و درک رفتار انسان­ها (به ­خصوص دانش ­آموزان، دانشجویان و متقاضیان کار) ارائه می­کند. نویسنده در کتاب پایان میانگین موفقیت ما را در گرو شخصی سازی نیازهای فردی‌مان می‌داند.تمام نیازهایی که در زوایای زندگی ما پنهان شده‌اند. از جمله طراحی آزمون‌ها، سیستم نمره‌دهی آن‌ها تا خدمات پزشکی که دریافت می‌کنیم. به باور نویسندۀ کتاب پایان میانگین، تمام چیزهایی که فکر می­کنیم در مورد عملکرد میانگین می­دانیم، اشتباه است. در حقیقت، درک تک­ بعدی ما از پیشرفت- جستجو برای نمرۀ متوسط، رتبۀ متوسط، استعداد متوسط- پتانسیل و توانایی انسان­ها را نادیده می­گیرد. او در این کتاب نگرش ما را به فرهنگ، مدرسه، محل کار و اطرافیانمان تغییر می­دهد و با بیان داستان­های واقعی و تجربیات شخصی خودش، درک ما را از اینکه چه کسی هستیم و چه چیزی بیشتری اهمیت را دارد، متحول می­کند. آغاز فردیت افراد تاد رز معتقد است وقت آن رسیده که به ­جای تمرکز بر میانگین­ ها و رتبه­ بندی­های تک­ بعدی، توجه خود را به فردیت افراد معطوف کنیم و برای افراد و برای چیزی که هستند ارزش قائل شویم. او به این منظور اصولی را معرفی می­کند. اصولی که از جدیدترین علوم در ح