ما همه باید فمینیست باشیم

چیماماندا انگوزی آدیشی نویسنده و فعال حقوق زنان نیجریه‌ای آمریکایی است و در این کتاب درباره مفهوم فمینیسم و لزوم بازنگری در نقش زنان در جامعه سخن گفته است. انسانیت خارج از بحث جنسیت، مقوله‌ای زیبا و پر از باورهای تازه شکفته است که باید با یکدلی و اتحاد هم زن و هم مرد به ثمر بنشیند. سال‌هاست که جنگ، جدایی، نژادپرستی، خودخواهی و فاصله‌ی طبقاتی، بشریت را به سمت و سوی تهاجم و زندگی‌ای فارغ از انسانیت سوق داده است. در این میان، تحقیر جنس مؤنث و یا بالعکس، کمکی به شرایط دنیا و صد البته به انسانیت نخواهد کرد که هیچ، شرایط را اسفبارتر و غیرقابل‌تحمل‌تر هم می‌کند. زن بودن و یا مرد بودن هرگز نمی‌تواند انسان بودن را زیر سؤال ببرد. اگر قرار است زنی مادر باشد و سرمنشا عشق و مهر و لطافت و رشد دهنده‌ی نسل‌ها، در کنارش حتماً می‌باید مردی باشد از جنس نور و صفا تا در کنار او نسلی تازه شروع به رشد و بالندگی بکند. نگاهی دقیق‌تر به تاریخ نشان می‌دهد که هر جا صحبت از تبعیض و تحقیر یکی از دو جنس پیش آمده است به دنبالش ویرانی و هرج و مرج و صد البته شورش و عصیان هم بوده و اوضاع اجتماع و روابط انسانی رو به زوال نهاده است. بیشتر مردم می‌پرسند: «چرا کلمه‌ی فمینیست؟ چرا فقط نمی‌گویی حقوق بشر و یا چیزی شبیه به این؟» چون این حرف صادقانه نیست و فمینیست به ‌طور قطع قسمتی از حقوق بشر است، اما در انتخاب اصطلاح گنگ و مبهم «حقوق بشر» ما مشکل کاربردی و ویژه‌ی جنسیت را رد می‌کنیم. این مسئله راهی است برای تظاهر به چیزی که زن‌ها قرن‌هاست آن را ندارند. این کار راهی خواهد بود برای انکار مشکلات وابسته به جنسیت در مورد زنان. این مشکلات در مورد حقوق بشر نیست، اما به ‌طور خاص به زنان و انسانیت آن‌ها مربوط می‌شود. قرن‌هاست که بشریت به دو گروه تقسیم شده است و یک گروه را مورد تظلم گروه دیگری قرار می‌دهند. تنها راه‌حل صحیح برای حل این مشکل آگاهی نسبت به آن است.