مردم فقیر (بیچارگان)

کتاب مردم فقیر اثر فیودور داستایفسکی است. این کتاب را کاظم انصاری به فارسی برگردانده است. نخستین اثر داستایفسکی داستان مردم فقیر بود که در سال 1846 منتشر شد و او را مشهور ساخت. بلینسکی، منتقد بزرگ روسی، از مطالعۀ این نامه‌ها که میان مرد و زن فقیری ردوبدل می‌شود به وجد و شعف آمد، زیرا می‌دید که مکتب رئالیسم گوگول ادامه می‌یابد و قدرت حیاتی آن مکتب به طرز انکارناپذیری به اثبات می‌رسد و جوان مستعدی در عرصۀ ادبیات ظاهر شده است که با قدرت هنری خویش پرچم مقدس ادبیات روس، یعنی پرچم رئالیسم و بشردوستی را برافراشته نگه می‌دارد. گیرایی و عمق تأثیر مردم فقیر از این جهت است که داستایفسکی با توصیف عالی توانسته است ثابت کند مردم پست و حقیری که در اعماق اجتماع می‌لولند از لحاظ روحی بهترین مردمان‌اند. برای نخستین‌بار دربارۀ زندگانی مردم فقیر و بیچاره با چنین تفصیلی در ادبیات بحث شد و تمنای باطنی و زیبایی و ظرافت و احساسات عالی بشری به جامعۀ شعر و ادب تقدیم شد. نامه‌هایی که بین قهرمانان مردم فقیر مبادله شده از عشق پاک انسانی و فداکاری و ازخودگذشتگی و صمیمیت و وفاداری بی‌پایان حکایت می‌کنند.