نیچه و آری‌گویی تراژیک به زندگی

در نظـر دکتر محبـوبی، نیـچه بر نیهیـلیسم صـحه نمـی‌گذارد و پشتیبـان آن نمـی‌شود، چنان‌که شوپنهاور با مفهوم کنـاره‌گیری تسلیم آن شد؛ برعکس، اندیشه‌ی وی کوششی است برای چیره گشتن بر‌ آن. این کوشش کاری است که نیچه آن‌را «بازارزشگذاری همه‌ی ارزش‌‌ها» می‌نامد... . نیچه تلاش بسیاری در بازارزشگذاری جایگاه و اهمیت رنج و فقدان یقین و اطمیـنان در زندگی انسانی به کار مـی‌بندد. بـه ویـژه، اسـتـدلال مـی‌کند که بررسـی دقیـق بخش‌های کمتر ارزیابی‌شده و اهمیت داده‌شده‌ی حساسیت‌های ارزشگذارانه‌ی موجودمان حاکی از آن است که ... رنج و بی‌یقینی ویژگی‌هایـی هستند که زندگـی به خاطـر آنها شایـان تأیید و آری‌گویی است... . زندگـی‌ای که در آن با هـیچ چالشـی رو‌به‌رو نیستیـم، در اساس خود سدی مـی‌نهد بر سر راه آنـچه که نیچه «ماجراجویی‌هایی‌» می‌نامـد که رویارویی ما با چالش‌های دشوار و به کارگیری بی‌قید و بند کنجکاوی آنها را رقم می‌زند، و در تحلیل نهایی زندگی را معنادار و شایان زیستن می‌سازد .» برنارد رجینستر