اناتومی پیشرفت های شگرف

این کتاب بیش از هر چیزی یک راهنما است: راهنمای رهاشدن از افکار، عادت‌ها، کارها، روابط و حتی مدل‌های کسب‌وکاری که ما را از رسیدن به تمام امکانات بالقوه‌مان دور نگاه می‌دارد. دیر یا زود احساس می‌کنید جایی گیر افتادید، ممکن است در بحران میانه‌ی زندگی گیر کرده باشید یا نویسنده‌ای باشید که مدت‌هاست داستانی نتوانسته بنویسد یا توی یکی از این کارهای «مدام کار کن ولی فکر نکن» گرفتار باشید یا که نه اصلاً توی دوستی و رابطه‌های شخصی‌تان به مشکل خوردید و تنش‌های زیادی برای‌تان ایجاد شده، ممکن است کسی باشید که مدام احساس اضطراب، بی‌اطمینانی، ترس، خشم و بی‌حسی را تجربه می‌کنید و از خودتان بپرسید چرا باید چنین باشد؟ این کتاب اول برای‌تان مشکل را مشخص می‌کند، بعد دست به توضیح آن می‌زند و بعد از مشخص‌شدن و توضیح، نوبت ارائه‌ی راه‌حل است؛ راه‌حل‌هایی سخت و آسان، اما بسیار کاربردی و از همه مهم‌تر«عملی» برای عبور از موانع. آدام آلتر نویسنده کتاب آناتومی پیشرفت دو دهه گذشته را صرف مطالعه این موضوع کرده است که مردم چطور گیر می‌کنند و چگونه خود را آزاد می‌کنند تا شکوفا شوند. او فرمولی را که خود و سایر محققان کشف کرده‌اند را در این کتاب مورد بررسی قرار می‌دهد. راه حل او مبتنی بر فرآیندی است که او آن را ممیزی اصطکاکی می‌نامد – یک روش نظام‌مند که علت گیر افتادن یک شخص یا سازمان را مشخص می‌کند و سپس راهی برای رهایی از این وضعیت ارائه می‌کند. ممیزی اصطکاک بیان می‌کند که افراد و سازمان‌ها وقتی بر سه منبع اصطکاک غلبه کنند، گیر نمی‌کنند: 1.قلب(احساسات غیر مفید)، 2.سر(الگوهای فکری غیر مفید) و 3.عادت(رفتارهای غیر مفید). علی‌رغم فراگیر شدن اصطکاک، بسیاری از «چسب‌شکن‌های» بزرگ در میان ما ناپدید شده‌اند و آدام آلتر در کتاب آناتومی پیشرفت داستان‌های جالبی روایت می‌کند که موضوع را به‌خوبی برای مخاطب روشن می‌سازد. پرده از راز شناگری نه‌چندان حرفه‌ای برمی‌دارد که بر خلاف تصورات عموم دو مدال طلای المپیک را به دست آورده، یا بازیگری که قبل از کسب شهرتِ جهانی با بی‌توجهی‌های بی‌شماری مواجه شده، یا نقاش مشهوری که فلج شده و مجبور شده دوباره نقاشی را با قلم مویی که به مچ دستش بسته بوده یاد بگیرد. آدام آلتر به‌طرز هنرمندانه‌ای با تلفیق مطالعات علمی، داستان‌ها و مصاحبه‌ها به ما می‌آموزد که گیر افتادن، در مسیر پیشرفت یک امر طبیعی است نه یک نقص. شاید مهم‌ترین درسی که به ما می‌دهد این است: گیرافتادن در نقطه‌ای، به معنای ماندن در آن‌جا نیست، بلکه فقط یک لحظه‌ی عدم حرکت به جلو است و بس. چیزی نیست که نشود با کمی اصلاح و دستکاری برطرفش کرد تا به هدفی که می‌خواهیم نرسیم. از متن کتاب آناتومی پیشرفت مراقب بحران 29، 39 و 49 سالگی باشید! وقتی در پایان هر دهه از زندگی به سیم آخر می‌زنیم در 29، 39، 49 و 59 سالگی، زندگی معنایش را برای اکثر ما از دست می‌دهد. قبل از شروع یک دهه‌ی تازه، مردم شروع می‌کنند به زیر سوال بردن معنای زندگی‌شان؛ زیرا نمی‌دانند بقیه‌ی زندگی آنها چگونه پیش خواهد رفت. این حسابرسیِ سنی برای هر فردی پیامدهای متفاوتی دارد. برخی با نگاهی به آینده، خوش بین هستند، اما بسیاری احساس می کنند که گیر افتاده اند و سعی می‌کنند راه‌هایی برای رهایی از این بحران بیابند. راه‌هایی که گاهی سازنده، گاهی احمقانه و گاهی حتی وحشتناک هستند. به عنوان مثال: داده‌ها نشان می‌دهد که برخی از افرادی که سن آنها با “نُه” به پایان می رسد، یک هدف بلند مدت برای زندگی خود تعریف می‌کنند، مانند شرکت در اولین ماراتن. از سوی دیگر، برخی از مردان در این سن تصمیم می‌گیرند که روابط خارج از ازدواج را تجربه کنند. شواهدی از رفتار مخرب هم پیدا کرده‌ایم: آمار خودکشی در میان «… و نه ساله»ها افزایش دارد. اگرچه افراد با نزدیک شدن به یک دهه خاص از زندگی به دنبال معنای بیشتری در زندگی خود هستند، اما لزوماً آن را پیدا نمی‌کنند. برای بسیاری از آنها این تجربه‌ی درونگرا تهدیدکننده و آزاردهنده است. برخی از افراد کمی دیرتر یا زودتر این بحران را تجربه می‌کنند. اوج این رفتار در پایان «نُه» است؛ اما نمودار داده بیشتر شبیه یک موج است: افراد وقتی به «هشت» می‌رسند، جستجوی معنا را آغاز می‌کنند، در «نُه» به اوج می‌رسند، و روند نزولی از «صفر» آغاز می‌شود. این نتایج مهم هستند؛ زیرا رفتارهایی که ما در حال بررسی آنها هستیم عواقب جدی دارد. اگر درک کنیم که بسیاری از افراد وقتی به این سن می‌رسند چه می‌کنند، آمادگی بسیار بیشتری برای مقابله با این درگیری سازنده داریم. تقدیرها «کتابی ویژه و خاص، در عین جذابیت سازنده هم هست. آدام آلتر باعث کشف انگیزه، بازکردن قفل خلاقیت و به‌وجودآوردن تغییر می‌شود.» – آدام گرنت نویسنده‌ی کتاب دوباره فکر کن ! «راهنما