صد روز

صد روز نوشته‌ی: یوزف روت مترجم:  افسانه قربان‌زاده همه ماجرای واترلو را می‌دانند؛ اما کم‌تر کسی از هراس‌ها و فرسودگی روانی پشت صحنه‌ی آن باخبر است. یوزف روت، از نامدارترین صداهای ادبیات درخشان اروپای مرکزی، در رمان صد روز پنجره‌ای متفاوت به سال ۱۸۱۵ می‌گشاید. او واقعه‌ی تاریخی بازگشت ناپلئون را به دستاویزی بدل می‌کند تا کالبدشکافی دقیقی از ماهیت قدرت، توهم هواداران و سرنوشت محتوم دیکتاتورها ارائه دهد. نثر یوزف روت مانند همیشه شاعرانه، موجز و بی‌رحمانه واقع‌گراست. کتاب به جای روایت خطی نبردها، به احساس انزوا و بی‌کسی انسان‌هایی می‌پردازد که در گرداب تاریخ بلعیده می‌شوند. صد روز رمانی است برای تمام کسانی که به ادبیات جدی، تاریخ تحلیلی و تصویرهای روان‌شناختی از سقوط اسطوره‌ها علاقه دارند. دو چهره از یک تاریخ: رمان بر پایه‌ی دو ستون موازی پیش می‌رود: ۱. ناپلئون بناپارت: رهبری پیر و بی‌خواب که می‌کوشد هیبت گذشته‌اش را بازیابد، اما خود به پوچی تشریفات و ریاکاری درباریان پی برده است. ۲. آنژلینا: دختر خدمتکاری در رخت‌شوی‌خانه‌ی قصر، زنی ساده و محروم از طبقه‌ی فرودست، که ناپلئون برای او نه یک دیکتاتور جنگ‌طلب، بلکه تجسمی از تمام آرزوهای نادیده‌گرفته‌شده‌اش است. او عاشق امپراتور است بدون آنکه هرگز کلمه‌ای با او هم‌کلام شده باشد.