سرگذشت حاجی مراد
داستان حاجی مراد، همچون داستانهایی که تولستوی پس از آن نوشت این احساس را به خواننده منتقل میکند که شیوهی متداول زندگی ما که زندگی «متمدن» خوانده میشود چقدر در نظر او زننده و تنفرآمیز است. در مقایسه اما شیوه و راه و رسم نیمه وحشی زندگی قبایل چنین احساس نفرت را در او ایجاد نکرد. برعکس غریزه های طبیعی و رفتار فیالبداههی آنان برایش جذاب بود. در سراسر داستا
فروشنده
کتابجم
بیش از ۲۰ هزار فروش موفق با رضایت ۵ ستاره
گارانتی ۳۰ روزه کیفیت کتاب
- ارسال سریع به سراسر کشور
- تضمین اصالت کتاب از ناشر معتبر
- پرداخت امن از درگاه بانکی
مشخصات کتاب
- دستهبندی
- ادبیات و داستان
- شناسه کالا
- kj-589909
دیدگاههای کاربران
اگر این کتاب را دوست داری
ترجمهی محمد جعفری، رضاخلیل ارجمندی، محمدکیا کیانیان، طیبه مصباحزاده
دانشگاه تهران
سیدنی لوی
ترجمهی محمود گلابچی، امیر فرجی
دانشگاه تهران
الیزابت استرادا
ترجمهی لیلا سادات سجادی، فرشته سلمانی، زهره عربزاده کوپائی
ارجمند
الیزابت استرادا
ترجمهی لیلا سادات سجادی، فرشته سلمانی، زهره عربزاده کوپائی
ارجمند
جوزف پرلاف
ترجمهی ناهید حسنپور، سحر دادخواه، دکتر محمد جعفر محمودی
ارجمند
ماری کرنو، ایزابل دولامبر توری، پیر سیرنلی، کاترین والِر
ترجمهی علیرضا محمدزاده وادقانی، پژمان محمدی
دانشگاه تهران
الی جان درو جداد، مورای اینکین
ترجمهی دکتر عبدالرسول سبحانی، مهین ملایی
ارجمند
کتابهای بیشتر از نشر نخستین
مشاهدهی همه
توضیحات
داستان حاجی مراد، همچون داستانهایی که تولستوی پس از آن نوشت این احساس را به خواننده منتقل میکند که شیوهی متداول زندگی ما که زندگی «متمدن» خوانده میشود چقدر در نظر او زننده و تنفرآمیز است. در مقایسه اما شیوه و راه و رسم نیمه وحشی زندگی قبایل چنین احساس نفرت را در او ایجاد نکرد. برعکس غریزه های طبیعی و رفتار فیالبداههی آنان برایش جذاب بود. در سراسر داستان حاجی مراد تولستوی به خواننده این احساس را منتقل میکند که حاجی مراد نمیتوانست غیر از آن رفتار کند که کرد چه در زمانی که به روسها پشت کرد چه در زمانی که با آنان یکی شد و چه در زمانی که سر به کوه و بیابان گذاشت. حاجی مراد زندگی را کم ارزش میانگاشت. چه زندگی خودش چه زندگی دیگران، اگرچه خونها بر زمین ریخت اما هرگز در مقابل حماقت و بی رحمی نیکلای اول احساس انزجار را در ما به زور بیدار نکرد. نفی و قربانی کردن خود در راه یک آرمان بزرگ برای تولستوی بسیار جذاب بود، چیزی که در زندگی کوهنشینان مشاهده می کرد. ما بیش از آنکه خود متوجه باشیم به مردم سرزمینهای دیگر شباهت داریم مبادا کسی که این کتاب را میخواند در دل به خود بگوید که «بله، روسها فلان و فلان هستند اما ما مثل آنها نیستیم!