سرود مینیماژ

سرود اثر  آين رند تر جمه‌ی فاطمه تناسان رند در «سرود» به بررسی آینده‌ای ترسناک می‌پردازد که در آن افراد نه نامی دارند، نه استقلالی دارند و نه حتی ارزشی دارند. درباره‌ی داستان: برابری 7-2521 در عصر تاریک آینده زندگی می‌کند که در آن همه‌ی تصمیمات توسط کمیته گرفته می‌شود، همه‌ی مردم در میان جمع زندگی می‌کنند و همه‌ی آثار فردگرایی از بین رفته است. علیرغم چنین محیط محدودکننده‌ای، جرقه‌ی تفکر و آزادی فردی همچنان در او می‌سوزد – اشتیاقی که به او آموخته‌اند آن را گناه‌آلود بنامد. در دنیایی که «ما» بزرگ سلطنت می‌کند، او کلمه‌ی گمشده و مقدس – «من» را دوباره کشف کرده است. فاطمه تناسان؛ مترجم سرود درباره‌ی این اثر نوشته است: آين رند رمان سرود را در سال 1938 در انگلستان به چاپ رساند. رند در ابتدا نام «خود» را براي کتابش در نظر گرفت، اما بعدتر خود را به سرود تغيير داد و کشف آنچه را شايسته‌ي جشن و سرود است به عهده‌ي خواننده گذاشت. سرود روايت يک پادآرمان‌شهر است، تصويري کابوس‌وار از آينده‌اي که تمام جنبه‌هاي هويت و فرديت انسان تحت‌کنترل است. استعدادها و نيازهاي انساني نفي مي‌شود و انسان هيچ‌گونه حقي جز خدمت به دولت و جامعه ندارد، از زندگي آزادانه، عشق و شادي خبري نيست و انسان‌ها ربات‌هاي بي‌نام، بي‌ارزش و بي‌مغزي‌اند که حق انديشيدن و انتخاب ندارند. سرود سرگذشت انساني است شوريده عليه اين جامعه‌ي جمعي و اشتراکي، انساني در پي خودکاوي و در طلب خودآگاهي. آزادانديشي که در بردگي نظامي است که اطاعت کورکورانه از دستوراتش را مي‌طلبد، اما او ذهنش را قرباني اين فرمان‌ها نمي‌کند. رند در اين کتاب همچون رمان 1984 جورج اورول، با ترسيم فضايي پر از وهم، غم‌آلود و اغراق‌آميز که همه به‌نوعي مسخ و مقهور فرمان شوراها هستند، واقعيت آرمان‌هاي کمونيسم و فاشيسم را به تصوير مي‌کشد. ترجمه‌ي اين اثر را تقديم مي‌کنم به ‌آن‌ها که در ورطه‌ي هيچ «ما»ي تحميلي از «من» خويش دست نمي‌کشند. درباره‌ی نویسنده: آین رَند با نام کامل آلیسا زینوفیِونا روزنبام رمان‌نویس، فیلسوف، نمایشنامه‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس روسی‌آمریکایی بود. رمان‌های پرفروش آین رند همچون سرچشمه، سرود و اطلس شورید و نقش او در ایجاد و پیشبرد نظام فلسفی که خود آن را «عینیت‌گرایی» (آبژکتویسم) نام داده بود بیشترین نقش را در شناساندن وی داشته‌اند. رند که انقلاب روسيه، وحشت حاکم بر جامعه‌ي کمونيست، سلب حقوق فردي انسان‌ها، بهره‌کشي از کارگران، سرکوب انديشه و آزادي عمل و شکنجه‌ي مخالفان را به چشم ديده بود، ارکان فلسفه‌ي خويش و درون‌مايه‌ي رمان‌هايش را بر ستايش عقل، اراده و فردگرايي گذاشت. درواقع رند از خودپرستی عقلایی و اخلاقی دفاع می‌کرد، و ایثار را رد می‌کرد. در سیاست، او شروع زور را غیراخلاقی می‌دانست و رد می‌کرد و با جمع‌گرایی و دولت‌گرایی و نیز با آنارشیسم مخالف بود، در عوض از سرمایه‌داری لسه فر که آن را نظامی مبتنی بر به رسمیت شناختن حقوق فردی تعریف می‌کرد حمایت می‌کرد. در هنر، رند مروج واقع‌گرایی رمانتیک بود. او منتقد سفت و سخت بیشتر فیلسوفان و سنت‌های فلسفی که می‌شناخت بود. به جز ارسطو و برخی ارسطوگرایان و لیبرال‌های کلاسیک. برش‌هایی از کتاب: افسانه‌هايي از نبرد بزرگ به گوشمان رسيده، نبردي که عده‌ي زيادي از يک‌سو با عده‌ي اندکي در سوي ديگر جنگيدند. آن عده‌ي اندک پليدان بودند که شکست خوردند. آن‌گاه آتش‌هاي عظيمي سراسر زمين را دربرگرفت و پليدان و هر آنچه ساخته‌ي آن‌ها بود در آن سوخت. و آن آتشي که سرآغاز نوزايي بزرگ بود، آتشِ دست‌نوشته‌ها بود که تمام متون پليدان را به خاکستر بدل کرد و به همراهش تمام گفته‌هايشان دود شد و به هوا رفت. کوه عظيم شعله‌ها سه ماه تمام در ميادين شهرها برپا بود و آن‌گاه بود که نوزاييِ بزرگ پديد آمد.گفته‌هاي پليدان… گفته‌هاي دورانِ مگو… اين گفته‌ها که از دستشان داده‌ايم، چه هستند؟ در ابتدا انسان در بند و برده‌ي خدايان بود. ولي زنجيرهايشان را پاره کرد. سپس به بندگي شاهان درآمد. ولي زنجيرهايشان را پاره کرد. بنده‌ي اصل‌ونسب، رنگ پوست و نژادش شد. ولي زنجير آن‌ها را نيز از هم دريد. به برادرانش اعلام کرد انسان حقوقي دارد که نه خدايان، نه شاهان و نه ديگر انسان‌ها، هرچقدر هم پرتعداد، نمي‌توانند آن را از او بستانند، زيرا اين حق انسان است و بالاتر از آن حقي بر زمين نيست. او بر آستان آزادي ايستاد، آزادي‌اي که پيش از او قرن‌ها برايش خون ريخته شده بود. اما پس از آن همه‌ي دستاوردهايش را به باد داد و حتي از دوران بدويت وحشي‌اش هم پايين‌تر رفت. چه چيزي موجب اين اتفاق شد؟ چه فاجعه‌اي عقل و شعور انسان را از او گرفت؟ چه تازيانه‌اي انسان را با شرم و سرافکندگي به زانو درآورد؟ پرستش واژه‌ي «ما». از دیگر آثار فاطمه تناسا